Chow Chow - co to takiego?

     Pierwsze wzmianki o Chow Chow pochodza z XI wieku p.n.e. z Chin Wodzowie uzywali te psy w walce, do pilnowania i polowania. Chow Chow byly hodowane tylko przez wybranych ludz i ostro kontrolowano ich rozmnazanie. W czasach Dynastii Tang (618-907 n.e.) prowadzono juz farmy hodowlane tych psow W epoce Ling Ti bylo 5 tysiecy psow palacowych, pilnowanych przez sluzbe i traktowanych jak domownicy. Celem ich zycia bylo pieknie wygladac i pilnowac ksiazecej wlasnosci. Tylko buddystom zawdzieczamy (w klasztorach starannie prowadzono dokumentacje) a nastepnie Anglikom, ze je dzis mozemy podziwiac. Nazwa Chow Chow znaczy "wszystko mogacy, wiedzacy". Psy te maja wspaniala orientacje i nie mozna je zmusic do podporzadkowania sie. Przy "slabym" czlowieku Chow Chow robi sie bardzo samodzielny. Ciekawostka jest to, ze psy tej rasy zawsze sa w okreslonym kolorze - nigdy laciate a kolor siersci ma wplyw na ich charakter: Chow Chow rudy - najbardziej uparty, niebieski - ugodowy, czarny - ma mniej rezerwy do obcych, kremowy - bardzo uczuciowy, wrazliwy. Pomiedzy psem a suka jest duza roznica w charakterze: suki sa latwiejsze do wychowania i bardziej uczuciowe niz psy. Chow Chow jesli zaufal to do konca, ale nie poddaje sie nigdy, nie potrzebuje dlugich spacerow - jeden marsz dluzszy w ciagu dnia wystarczy, miejsca brudne omija z daleka. Jest psem, ktory nie wywoluje alergii, a w domu nie czuje sie psiego zapachu. Szczekanie jest u niego powaznym ostrzezeniem domownikow przed intruzem, a szczeka bardzo malo, tylko wtedy, kiedy jest to konieczne.

POWROT DO STRONY GLOWNEJ